1 آداب مجلس‏[1]

 1- پیامبر اکرم صلّى اللَّه علیه و اله فرمود: «براى هیچ کس روا نیست [که در مجلسى‏] بین دو نفر جدایى افکند مگر به اجازه آن دو». قال النبىّ صلّى اللّه علیه و آله: «لا یحلّ لرجل أن یفرّق بین اثنین إلا باذنهما.»[2]

2- رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله فرمود: «نباید کسى از شما شخصى را از نشستگاهش بلند کند و خود در آنجا بنشیند، ولى باید براى نشستن تازه وارد جا باز کنید».- قال رسول اللّه صلّى اللّه علیه و آله: «لا یقیمنّ أحدکم رجلا من مجلسه ثم یجلس فیه و لکن توسّعوا و تفسّحوا»

3- از ابن عمر روایت شده است: کم اتّفاق مى‏افتاد که رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله از مجلسى بر مى‏خاست و دعاى زیر را بر زبان نمى‏آورد: «خداوندا، از خشیت خود به اندازه‏اى به ما ببخش که آن را بین ما و سرپیچى از فرمان خود حایل گردانى. و مقدارى از طاعت خود به ما ارزانى دار که با آن ما را به بهشت خود برسانى و یقینى به ما بده که با آن سختیهاى دنیا را برما آسان گردانى. خداوندا ما را از شنوایى و بینایى و توانمان که به آنها زنده‏مان داشته‏اى، بهره‏مند گردان و آن را براى ما پایدار بدار و انتقام ما را از کسانى که به ما ستم کرده‏اند، بگیر. و ما را بر کسانى که با ما دشمنى ورزیده‏اند، پیروز گردان. مصیبت ما را در دین ما قرار مده و دنیا را بزرگترین اندیشه و منتهاى علم ما قرار مده. و کسانى را که به ما رحم نمى‏کنند برما چیره مگردان». و عن ابن عمر قال: قلّما کان رسول اللّه صلّى اللّه علیه و آله یقوم من مجلس حتى یدعو بهؤلاء الدّعوات «اللّهمّ اقسم لنا من خشیتک ما تحول به بیننا و بین معصیتک، و من طاعتک ما تبلّغنا به جنّتک، و من الیقین ما تهوّن به علینا مصائب الدّنیا. اللّهمّ متّعنا بأسماعنا، و أبصارنا، و قوّتنا ما أحییتنا، و اجعله الوارث منّا، و اجعل ثأرنا على من ظلمنا، و انصرنا على من عادانا، و لا تجعل مصیبتنا فى دیننا، و لا تجعل الدّنیا أکبر همّنا و لا مبلغ علمنا، و لا تسلّط علینا من لا یرحمنا»

4- پیامبر اکرم صلّى اللَّه علیه و آله فرمود: «اگر گروهى در مجلسى بنشینند [و برخیزند] و خداوند متعال را در آن مجلس یاد نکنند و بر پیامبرش درود نفرستند، در کارشان نقصان خواهد بود. که اگر خداوند بخواهد آنان را عذاب مى‏کند و اگر بخواهد مى‏آمرزد». عن النّبىّ صلّى اللّه علیه و آله: «ما جلس قوم مجلسا لم یذکروا اللّه تعالى فیه و لم یصلّوا على نبیّهم فیه إلّا کان علیهم ترة؛ فإن شاء عذّبهم، و إن شاء غفر لهم».

5- رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله فرمود: «اگر گروهى بدون یاد خدا از مجلسى برخیزند [و آن مجلس را به پایان آورند]، گویى از بالاى نعش درازگوشى برخاسته‏اند و دریغ و افسوس خواهند داشت قال رسول اللّه صلّى اللّه علیه و آله: «ما من قوم یقومون من مجلس لا یذکرون اللّه تعالى فیه إلا قاموا عن مثل جیفة حمار و کان لهم حسرة».

 6- رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله فرمود: فقیران را دوست بدارید و با آنان بنشینید. قال رسول اللّه صلّى اللّه علیه و آله: أحبّوا الفقراء و جالسوهم‏