سلام

مگه دل هم اشک داره؟

بله

 چطور میشه فهمید

 دیده که نمیشه

 قبول یه چیزه درک یه چیز دیگه ورسیدن به اون یه چیز دیگه خوشحال میشم هم صحبت بشیم تا قسمتی از راه را باهم بریم

نمیدانم کی به وطن میرسیم اخر میرسیم یا نه؟

از بدو تولد ما مسافریم مسافر

قدر دلتو بدون که هنوز اشک داره

 چشمه ها خشکید از بس تیره کردیم

 آسمان را

> ای کاش بودم اما نمیدانم گرفتار وعاشق یارم ولی دلم میگویدو غافلم

قشنگی تو وجود توست که چشمانت میبیند وقلبت عاشقانه میپذیرد

: همه مسافرند

: اما خود نمیدانند

: حرفهای دل یکی است

: اما بیتوشه سفر کردن خطاست راه تاریک وخطرناک است

 خوشحالم که دقایقی هم سفر شدیم

 پاسبان دلت باش که مباذا غیر دوست نشیند

 نگذار حریم یار آلوده بشود

: بگو خدایا هرچه داشتم ودارم از توست وخود تو هستی آمالم

: بگو خاک درت بهشت من مهر رخت سرشت من راحت من رضای تو

: بعد بگو هرچه ازدوست رسد نیکوست

توان رفتن دیگر نیست ودل ماندن هم

رفته تنها وجود زمان است که بیمارم کرده

 ای تن خاکی بخود بیا وسفری آغاز کن

یکى از پادشاهان بنى اسرائیل ، خانه اى ساخت و در وسعت و تزیین آن ، سعى بسیار کرد. پس دستور داد، تا از عیب آن جویا شوند و هیچکس بر آن عیبى نگرفت جز سه زاهد که گفتند: در آن ، دو عیب هست . یکى این که ویران مى شود و دیگرى آن که صاحبش مى میرد. پادشاه گفت : خانه اى هست که از این دو عیب در امان باشد؟ و آنان گفتند: ارى . خانه آخرت ! پس ، پادشاه سلطنت را رها کرد و با آنان به عبادت پرداخت . پس از چندى ، آنان را وداع گفت . گفتند از ما چه دیدى که ترا ناخوش آمد؟ گفت : هیچ ! جز این که مرا مى شناسید و اکرام مى کنید. پس ، با کسى مى نشینم که مرا نشناسد.
اى خواجه ! به کوى اهل دل منزل کن !

                                        وز پهلوى اهل دل ، دلى حاصل کن !

خواهى بینى جمال معشوق ازل                   

                                                                   آیینه تو دلست ، رو در دل کن !