هر ساله از پى ماه رجب (ماه على (ع ) و شعبان ماه پیامبر اکرم (ص ) ماه مبارک رمضان فرا مى رسد، که شریف ترین و عظیم ترین ماهها و ماه خدا و فرصت بزرگ میهمانى الهى است . در ماه رجب و شعبان که همانند درآمد و پیش نیاز این ماه با عظمت و عزیز است ، مؤ من و سالک تمرین حضور و تشرف به میهمانى را مى کند و براى آن میقات نور آماده تر مى شود تا بهار قرآن و ماه نزول آن را درک کند و پس از یکماه روزه دارى و میهمانى خداوند و شگفتا که از پایه هاى این مهمانى روحى و معنوى گرسنگى و تشنگى خود خواسته است ، سالک که گامى بس بلند بسوى خود سازى و کسب تقوا برداشته است به همراه همه مسلمانان عید مى گیرد و به زبان حال مترنم مى شود که :

عید است و دلم ، خانه ویرانه بیا            این خانه تکاندیم زبیگانه بیا

یک ماه تمام میهمانت بودیم               یکروز به مهمانى این خانه بیا

آرى به مصداق الامور مرهونة باوقاتها، هر زمان بهر کارى ساختند و از این رو ماه مبارک رمضان با اوصافى که دارد طلایى ترین فرصت پاکسازى درون و بهترین پالایشگاه روح است .

اگر همین سیر زمانى را پى بگیریم ، با عید رمضان ایام عمره تمتع ، آغاز مى شود و سپس موسم حج تمتع نزدیک مى گردد که عرفات و مشعر و قربانى در پى دارد و سپس محرم و عاشورا و بعد از آن اربعین فرا مى رسد و بدینگونه بیش از نیمى از یکسال سالک و بلکه به اعتبارى همه سال او به طور مستقیم و مداوم در سیر سلوک ربانى و جذبه عشق و معرفت الهى قرار گرفته و خلاصه به قول شاعر معاصر همه ذرات نمازش متبلور مى شود تا دیگرى براى همیشه مقیم و محرم حریم دوست شود که منتهاى آمال سالکان است و زهى سعادت ![1]

اى دوست ز رحمت دل اگاهم ده                   

                                            در ماه دعا سیر الى اللهم ده

ماه رمضان و ماه مهمانى توست                  

                                        در محفل مهمانى خود را هم ده

سلام بر تو اى رمضان

رمضان ! اى ماه نور و پاکى ، اى حجم وسیع صفا و خلوص ، اینک تو آمدى ، مقدمت گرامى باد.

رمضان ، تو قصیده بلند فضیلتى ، رمضان ، تو دشت وسیع رحمتى ، تو اقیانوس ‍ فراخ برکتى .

رمضان ! اینک تو با تمام خلوص و صفایت بسراغمان آمده اى ، اینک تو با تمامى توان و توشه ات ، بیاریمان آمده اى تا دستمان گیرى و از گرداب گناه و فساد و معصیت و نافرمانیهاى یکساله مان ، رها ماه سازى ، اینک تو آمده اى تا با تلاشت ، تارهاى ضخیم غفلت و عصیانى را که بدور خویش تنیده ایم ، بگسلى و در فضاى پاک و مطبوع توبه و استغفار به تفرجمان گمارى که با تمام وجود سر تا پا نیازمان ، به استان رب رویم و کوبه درگاه ملکوتیش را بصدا در اوریم که : ربنا فاغفر لنا ذنوبنا و کفر عنا سئیاتنا و توفنا مع الابرار.

ارى اى رمضان ، اى چکامه پر شور عشق ، اى سرود پر سوز عرفان ، آمده اى تا درس طریقتامان اموزى و چون سالکى پیر و شیخى پر سوز و گداز، در سلک عشق الهى ، به سلوکمان وادارى که غلها و زنجیرهاى دست و پاگیر زمینى را بگسلیم و دستى بر آسمان بر اریم و پروازى روحانى به عالم ملکوتیان نمائیم و حجاب ضخیم عالم ماده و اخس مراتب وجود را از هم بدریم .

رمضان ! اى پیر دیر، اى خانقاه عشق .

اینک تو آمده اى تا دلهاى معصیت اندود و غبار گناه گرفته ما را جلا بخشى و آینه دلمان را صیقل زنى که فقط و فقط نور حق را انعکاس دهد و روشنى عشق الهى را نمایانگر باشد.

رمضان اى فریاد گر پر سوز، اى منادى عشق و شور:

اینک تو آمده اى تا دستمان گیرى و به کلاس دعایمان برى . ارى ، دعا و نیایش ‍ نیایش عارفان حقیقى خداى ، دعاى شوریدگان واقعى حضرت رب الا رباب ، سرود شیفتگان وادى عشق کمال مطلق ، سرود امامان پاک تشیع .

آمده اى تا در کناره بحر عمیق ابو حمزه سیرمان دهى و از اقیانوس عشق و شور و گذار افتتاح ما را جرعه اى نوشانى . که شورى در سرمان افتد و شررى بر جانمان و خداى را بخوانیم که :

اللهم عرفنى نفسک ، اللهم عرفنى نفسک ،

اللهم اجعلنا من اخص عارفیک و اخلص عبادک :

بار الها، ایزدا، خودت را بما بشناسان ، خدایا دلهامان ، بنور معرفتت روشن فرما، بار معبودا، شراره هاى آتش عشقت ، بر خرمن وجودمان انداز که سراپا و هماره در ان سوزیم ،

بار پروردگارا، ایزدا، چنانمان کن که از خاصان وادى عرفان و عشق تو باشیم و از سالکان حقیقى سبیل تو. و از خالصان رهپوى

طریق عبودیتت قرارمان ده .

ارى رمضان ، تو پیام اور معنویتى ، تو رسول درگاه ربوبیتى .

مقدمت گرامى باد.

مناسبتهاى ماه رمضان المبارک ماه مناجات و دعا

دهم رمضان وفات نخستین بانوى مسلمان حضرت خدیجه کبرى علیها السلام

سلام ما به تو باداى خدیجه کبرى        

                                  نخست همسر خوش طینت رسول خدا

چو دید ذات خداوند، حسن نیت تو                

                                                بداد از کرم خویشتن تو را زهرا

خدیجه در اولین دیدار برای سپردن مال التجاره به امین (رسول خدا)می گوید: چیزى که مرا شیفته ات نموده است راستگویى و امانتدارى و اخلاق پسندیده توست من حاضرم دو برابر مزدى را که به دیگران مى دهم به تو بدهم و غلامم را هم رکابت کنم تا در تمام مراحل سفر فرمانبردارت باشد

رمضان نشانه ضیافت الله 

سه نفر از خارج مدینه مى خواستند خدمت رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم برسند شبانه وارد مدینه شدند و گفتند: اگر بخواهیم هر سه نفر ما میهمان رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم باشیم ممکن است سبب مزاحمت ایشان بشود بنابراین یکى از آنها گفت : من به منزل پیغمبر صلى الله علیه و آله و سلم مى روم ، دومى گفت : من هم به منزل على (علیه السلام ) مى روم ، سومى گفت : من هم به مسجد مى روم تا میهمان خانه خدا باشم .

فردا هر سه نفر آنها در مسجد جمع شدند و یک به یک ماجراى شب گذشته خویش را تعریف کردند میهمان پیامبر صلى الله علیه و آله و سلم گفت : رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم مرا در خوراک شیر خودش ‍ شریک کرد و سیر شدم و خوابیدم . دومى گفت : من هم با على (علیه السلام ) هم خوراک شدم و سیر شده و خوابیدم . سومى گفت : من هم گرسنگى کشیدم و درست خوابم نبرد: در این هنگام وحى بر پیغمبر صلى الله علیه و آله و سلم نازل شد که به میهمان ما بگو: اگر پذیرایى بهتر از گرسنگى بود ما از تو پذیرایى مى کردیم

امام باقر علیه السلام فرمود: رسول خدا صلى الله علیه و آله به جابر بن عبدالله انصارى فرمود: اى جابر! این ماه رمضان ، است هر کس روز آن را روزه بدارد و پاسى از شب آن را عبادت کند و شکم و فرج خود را حفظ کند و زبانش را نگاه دارد از گناهانش خارج مى شود، همان گونه که از ماه بیرون مى رود پس جابر عرض کرد: یا رسول الله ! چه حدیث خوبى ! حضرت فرمود: بله جابر! اما چه شرایط سختى دارد!

سلام بر تو اى رمضان
رمضان ! اى ماه نور و پاکى ، اى حجم وسیع صفا و خلوص ، اینک تو آمدى ، مقدمت گرامى باد.
رمضان ، تو قصیده بلند فضیلتى ، رمضان ، تو دشت وسیع رحمتى ، تو اقیانوس ‍ فراخ برکتى .
رمضان ! اینک تو با تمام خلوص و صفایت بسراغمان آمده اى ، اینک تو با تمامى توان و توشه ات ، بیاریمان آمده اى تا دستمان گیرى و از گرداب گناه و فساد و معصیت و نافرمانیهاى یکساله مان ، رها ماه سازى ، اینک تو آمده اى تا با تلاشت ، تارهاى ضخیم غفلت و عصیانى را که بدور خویش تنیده ایم ، بگسلى و در فضاى پاک و مطبوع توبه و استغفار به تفرجمان گمارى که با تمام وجود سر تا پا نیازمان ، به استان رب رویم و کوبه درگاه ملکوتیش را بصدا در اوریم که : ربنا فاغفر لنا ذنوبنا و کفر عنا سئیاتنا و توفنا مع الابرار.
آرى اى رمضان ، اى چکامه پر شور عشق ، اى سرود پر سوز عرفان ، آمده اى تا درس طریقتامان اموزى و چون سالکى پیر و شیخى پر سوز و گداز، در سلک عشق الهى ، به سلوکمان وادارى که غلها و زنجیرهاى دست و پاگیر زمینى را بگسلیم و دستى بر آسمان بر اریم و پروازى روحانى به عالم ملکوتیان نمائیم و حجاب ضخیم عالم ماده را از هم بدریم .
رمضان ! اى پیر دیر، اى خانقاه عشق .
اینک تو آمده اى تا دلهاى معصیت اندود و غبار گناه گرفته ما را جلا بخشى و آینه دلمان را صیقل زنى که فقط و فقط نور حق را انعکاس دهد و روشنى عشق الهى را نمایانگر باشد.
رمضان اى فریاد گر پر سوز، اى منادى عشق و شور:
اینک تو آمده اى تا دستمان گیرى و به کلاس دعایمان برى . ارى ، دعا و نیایش ‍ نیایش عارفان حقیقى خداى ، دعاى شوریدگان واقعى حضرت رب الا رباب ، سرود شیفتگان وادى عشق کمال مطلق ، سرود امامان پاک تشیع .
آمده اى تا در کناره بحر عمیق ابو حمزه سیرمان دهى و از اقیانوس عشق و شور و گذار افتتاح ما را جرعه اى نوشانى . که شورى در سرمان افتد و شررى بر جانمان و خداى را بخوانیم که :
اللهم عرفنى نفسک ، اللهم عرفنى نفسک ،
اللهم اجعلنا من اخص عارفیک و اخلص عبادک :
بار الها، ایزدا، خودت را بما بشناسان ، خدایا دلهامان ، بنور معرفتت روشن فرما، بار معبودا، شراره هاى آتش عشقت ، بر خرمن وجودمان انداز که سراپا و هماره در ان سوزیم ،
بار پروردگارا، ایزدا، چنانمان کن که از خاصان وادى عرفان و عشق تو باشیم و از سالکان حقیقى سبیل تو. و از خالصان رهپوى
طریق عبودیتت قرارمان ده .
ارى رمضان ، تو پیام اور معنویتى ، تو رسول درگاه ربوبیتى .
مقدمت گرامى باد.