شهادت امام جواد علیه السلام

امامت شط جارى نور است در بستر حیات . امتداد هدایت الهى است در زمین . چراغى که از فراز آسمان اویخته است و ادمیان در پرتو تابش ان به سمت سراپرده قدس گام مى سپرند. تاریخ حیات عقلى و عملى شیعه اکنده از حضور خردمندانه و آسمانى امت در ساحت نورانى امامت است . امام ، صراطى است که ادمیان را از هوت خشک زندگى ، به وادى سبز بندگى مى کشاند. تکامل در گرو اقتدا به نور است . بشریت اگر به امام ایمان بیاورد از قفس خسارت رها مى شود و در هوایى بیکران عبادت بال مى گشاید.

اندیشه امامت در تاریخ شیعه ، در زمینه هاى گوناگون عرفانى ، فکرى ، فلسفى و سیاسى تجلى یافته است .

شهادت کار مردان خداست

شهید اندرزگو چریکى بود که دامنه مبارزاتش ، از لبنان تا افغانستان گسترده بود.

او در مدت اقامتش در لبنان ، در تشکل بخشیدن به گروههاى بسیارى از مبارزان پراکنده فلسطینى موفقیتهاى کسب کرد.

ساواک 15 سال سایه وار دنبال او مى گشت ، لکن هر وقت به مخفیگاه وى مى رسید سید توانسته بود از دام ماموران بگریزد.

عبدالکریم سپهرنیا، دکتر حسینى ، شیخ عباس تهرانى ، ابوالحسن نحوى ، سید ابوالقاسم واسعى ، محمد حسین الجوهرچى نامهایى بودند که سید از آنها استفاده مى کرد و مناسب هر نام ، به چهره اى ظاهر مى گردید.

شهید

شهادت : 23/7/1361 ش

 .
چشمه ایثار

از میلاد تا مدرسه

در سال 1281 شمسى ، در خمینى شهر کودکى متولد شد که عطاءالله نام گرفت پدرش مرحوم میرزااسدالله از علماى دین و مردى زاهد با زندگى ساده اى بود.
مادرش بانو))(نجمه (( فرزند مرحوم سید محمدتقى میردامادى ، زنى با ایمان و موقر، پاکدامن و صبور و فداکار بود.

پس از گذراندن دوره مکتب خانه ، در دوازده سالگى به توصیه پدر عالمش ،