یکوقتى هارون الرشید به بهلول اعتراض کرد که : چرا مرا به اسم صدا کردى و نگفتى یا امیرالمؤ منین مگر تو مرا نمى شناسى ؟ بهلول در پاسخ گفت : چرا من تو را خوب مى شناسم تو فراشباشى و دربان جهنم هستى .
هارون گفت : چطور؟ گفت : براى اینکه خداوند به تو قدرت و مقام داده نباید بگذارى کسى جهنمى شود. باید مرتبا کارت نهى از منکر باشد. اگر از عهده این ماموریت به در آمدى همه را که روانه بهشت کردى آن وقت خودت مى توانى به بهشت در آئى و اگر نتوانستى خود زودتر از دیگران به جهنم در مى آیى .
نوشته اند هارون گریه کرد، سپس گفت : درست گفتى کار من چه مى شود و وضع مرا چطور مى بینى ؟ بهلول گفت : خودت را به قرآن عرضه کن و قرآن رامیزان قرار بده . خداوند در قرآن فرموده است : ان الابرار لفى نعیم وان الفجار لفى جهیم نیکان در بهشت و بدان در جهنمند حال ببین از نیکان هستى یا از بدان ؟
در حیات القلوب مجلسى نقل شده که اسکندر در یکى از سفرهایش به شهرى رسید که قبرستان نداشت و کنار درب ورودى هر خانه اى یک یا چند قبر بود. پرسید مگر شما زمین براى دفن اموات ندارید؟ گفتند: چرا اما ما را عادتى است که هر کس از اهل خانه مرد جنازه اش را دور نبرند در همان خانه او را دفن کنند تا بازماندگان او فراموش نکنند که به او ملحق خواهند شد و روزى هم آنها خواهند مرد و دیگر جنایت و خیانت به دیگران نکنند.