وصیّت لقمان حکیم به فرزندش

لقمان حکیم به فرزندش وصیت کرد و فرمود: که اى فرزند، چهار صد پیغمبر را ملاقات کردم و چهار هزار کلمه حکمت از آنها یاد گرفتم و از آن چهار هزار کلمه ، چهار صد کلمه را اختیار کردم و از آن چهار صد کلمه ، چهل کلمه را، و از آن چهل کلمه ، هشت کلمه را اختیار کردم و آن هشت کلمه این است :

دو چیز را فراموش کن :

1 - اگر به کسى نیکى کردى .

2 - اگر کسى به تو بدى کرد.

دو چیز را فراموش نکن :

1 - یاد خداى سبحان . 2 - یاد مرگ .

چهار چیز را در چهار موقع خود انجام ده :

1 - وقتى سر سفره نشستى مواظب دهانت باش .(مواظب حلال و حرام )

2 - وقتى به خانه کسى رفتى مواظب چشم خود باش .

3 - هنگامیکه در میان مردم هستى مواظب زبانت باش .

4 - هرگاه مشغول نماز شدى ، قلبت را حفظ کن

باخود میگفتم که چه بنویسم از کجا وبرای که بنویسم با خود غرق در فکر بودم که یادم آمد که ماها چقدر فراموشکاریم

فراموش میکنیم اصل ما چه بوده  بعد مغرور شده وبخود ظلم میکنیم یادمان باشد اصل ما آب بد بو گندیده بنام (منی)بوده

فراموش میکنیم سفری در پیش داریم وبسوی او در حرکتیم هیچ مسافری حاضر نیست بارش سنگین بشه بارت را سنگین نکن

فراموش میکنیم مرگی هست بدیگران نظاره کرده وغافلیم از اینکه فردا هم نوبت ماست ومارا تشییع خواهند کرد

فراموش میکنیم خدایی هست وناظر وحکیم ما را میبیند وچشمهای خود را میبندیم مبادا خدا ما ببیند وگناه میکنیم

فراموش میکنیم ما خلیفه خدا هستیم همه چیز بخاطر ما خلق شده وما برای خدا خلق شده ایم دوستمان دارد

فاموش میکنیم که تشکر ازخدا هم لازم است از همه تشکر کرده واز خدا غافلیم چرا؟

همه ما تلفن داریم همراه وثابت اما تاحال نشده تلفنی زنگ بزند وما راحت باشیم همه میگوییم جوابش را بده اما چرا غافلیم از زنگ تلفن خدا اذان میگویید وضو بگیرخدایت پشت خط است جواب بده وحرفی بزن

فرا موش میکنیم ما همه اعضای یک پیکریم وبه قله باید برسیم چرا دست همرا نگیریم

چرا باید فراموش کار باشیم

فراموش نکن خدا هست

فراموش نکن مرگ هست

فراموش نکن که مسافری

فراموش نکن تلفن خدا زنگ میزند

فراموش نکن افتخار عالمی

فراموش نکن خلیفه خدا هستی